Ir al Contenido (Presione enter)

24 OUTUBRO 2017

XII LEXISLATURA

Presidente do Senado. Biografía

 

Pío García-Escudero Márquez

 
Pío García-Escudero naceu en Madrid o 28 de outubro de 1952. Arquitecto por vocación, obtivo o seu título na Escola Técnica Superior de Arquitectura da capital de España.
 
No exercicio da súa profesión foi, entre outros traballos, arquitecto da Dirección Xeral de Belas Artes do Ministerio de Cultura. En 1987 é nomeado director xeral de Patrimonio e Promoción Cultural na Junta de Castilla y León, onde permanece ata 1990, pasando a desenvolver despois o posto de director de Rehabilitación do Casco Antigo do Concello de Madrid ata 1993. Unha década despois regresará ao consistorio da súa cidade natal, esta vez como concelleiro de goberno de Urbanismo, Obras e Infraestruturas, e segundo tenente de alcalde.
 
O seu labor na restauración de monumentos arquitectónicos foi recoñecido con varios premios, como o Europa Nostra nos anos 1985, 1988 e 1996, polas obras de restauración levadas a cabo, respectivamente, no Palacio de Monterrey de Salamanca, o Convento de Santa Clara da mesma cidade e a Capela do Condestable da Catedral de Burgos.
 
Xunto á súa dedicación á arquitectura, Pío García-Escudero leva máis de dúas décadas consagrado á actividade política, tempo durante o cal desenvolveu distintos postos de responsabilidade na súa formación, o Partido Popular: presidente do PP de Madrid entre 1993 e 2004, coordinador de Organización Electoral entre 1999 e 2003, presidente das Comisións Organizadoras do XIII e XIV Congreso Nacional do PP en 1998 e 2001, respectivamente, ou coordinador de campaña de varias eleccións xerais, municipais e autonómicas, e europeas.
 
Durante estes anos, o Parlamento foi o fío condutor da súa traxectoria política, por unha banda como deputado da Asemblea de Madrid durante tres lexislaturas, entre 1991 e 2003, e por outra como senador: primeiro, designado pola Comunidade de Madrid entre os anos 1995 e 2003, e despois, electo por Madrid desde 2004 ata a actualidade. Dentro da Cámara Alta exerceu o labor de portavoz do Grupo Parlamentario Popular durante tres lexislaturas, nunha primeira etapa entre 1996 e 1999, e nunha segunda entre 2004 e 2011, ano en que resultou elixido presidente do Senado.